Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/4352 E. 2025/1848 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/397 E., 2024/68 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2017 tarihli ve 2016/32 Esas, 2017/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraat kararı verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/281 Esas, 2019/670 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2021/43651 Esas, 2022/9322 Karar sayılı kararı ile 213 sayılı Kanun'da 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik dikkate alınarak lehe yasanın tespit edilmesi gerektiğinden bahisle, diğer yönleri incelenmeyen mahkûmiyet hükmünün bozulmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası yapılan yargılamada Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2024 tarihli ve 2022/397 Esas, 2024/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 213 sayılı Kanun'un 359/ek fıkra, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2 ve 58. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasından çevrilen 6.750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik incelemeyle karar verildiğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesi uyarınca belirlenen temel ceza üzerinden, öncelikle aynı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesiyle eklenen Ek fıkra uyarınca 1/2 oranında indirim yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanması gerekirken, öncelikle takdiri indirim uygulanıp ardından Ek fıkra uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması isabetsizliği hükmedilen sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında "2011" şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, Mahkemece, "09.03.2015" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2014 tarihli ve 2022/397 Esas, 2024/68 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde karar verildi.