Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/5666 E. 2024/8575 K. – Sahte Fatura

Konu: Sahte Fatura Düzenleme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5666
Karar No
2024/8575
Karar Tarihi
Konu
Sahte Fatura Düzenleme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/468 E., 2023/347 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Zamanaşımı nedeniyle düşme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2022/468 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, mahkûmiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; hükmolunan cezanın ertelenmesinin hukuka aykırı olduğuna gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Suça konu en son faturanın düzenlendiği 02.03.2011 tarihinin, suç tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 02.03.2011 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2022/468 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/5666, K. 2024/8575, T. 26.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-5666-e-2024-8575-k-62effec1eb6e