Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/5230 E. 2025/11201 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/216 E., 2015/818 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Anayasa’nın 40/2. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesinin gerektiği anlaşılmakla, Mahkemece 14.10.2015 tarihinde verilen hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına dair karara karşı Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine verilen 17.11.2015 tarihli ek kararın hüküm fıkrasında Yargıtay kanun yolunun belirtilmesi gerektiği hâlde kanun yolunun itiraz ve merciin Ağır Ceza Mahkemesi olarak belirtildiği, sanıklar ve Cumhuriyet savcısının, söz konusu ek karara karşı Yargıtay'a temyiz kanun yoluna başvurdukları ancak mahkemece dosyadan el çekilip, temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken yeniden duruşma açılarak, bu kez 27.04.20 16... /635 Esas, 2016/263 Karar sayılı karar ile yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sanık ...'ın denetim süresi içinde yeniden suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine bu sanık hakkında 12.12.2022 tarihli karar ile hükmün açıklandığı, bahse konu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince, 26.04.2023 tarihli ve 2023/236 Esas, 2023/491 Karar sayılı karar ile mahkemenin 17.11.2015 tarihli ek kararla verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi gerektiği ve bu aşamadan sonra yapılan işlemler yok hükmünde olduğu gerekçesiyle iade kararı verdiği anlaşıldığı, sanıklar hakkında yukarıda belirtilen 17.11.2015 tarihli ek kararın temyizi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken gönderilmeyerek yeni karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu ve sonraki mahkeme işlemlerinin yok hükmünde oldukları belirlenmekle, inceleme konusu 17.11.2015 tarihli ek kararın, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK hükümleri uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklara yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, 17.11.2015 tarihli ek ile verilen mahkumiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2025 tarihinde karar verildi.