Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/3074 E. 2024/15302 K. – Sahte Fatura

Konu: Sahte Fatura Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3074
Karar No
2024/15302
Karar Tarihi
Konu
Sahte Fatura Kullanma

SAYISI : 2023/351 E. 2023/514 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/266 Esas, 2022/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi, 213 sayılı Kanun'un 359 ncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 7 gün hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli ve 2023/351 Esas, 2023/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddeleri gereğince düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemi için 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli ve 2023/351 Esas, 2023/514 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/3074, K. 2024/15302, T. 11.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-3074-e-2024-15302-k-b5cd1475a3ea