Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/1849 E. 2026/4512 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/1050 E. 2020/371 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması sureti ile dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,somut olayda, elde edilen haksız menfaat miktarının 300,00 TL olduğu dikkate alınarak; adli para cezasına esas temel gün sayısının 5 gün belirlendikten sonra bir gün karşılığı 20,00 TL' den çevrildikten sonra netice 100,00 TL belirlendikten sonra doğrudan haksız menfaatin 2 katı olan 600,00 TL'ye çıkartılması neticesi aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca, sanık hakkında takdiri indirimin doğrudan belirlenen adli para cezası üzerinden yapılmak suretiyle hatalı uygulama yapılması, 2.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümlerde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan "5" ibaresinin çıkartılarak yerine "30" ibaresinin yazılması, 3. paragrafında yer alan sırasıyla "5", 100" ve "bu miktarın 5237 sayılı TCK'nın 158/1 madde ve fıkrasının son cümlesi gereğince suçtan elde edilen MENFAATİN İKİ KATI OLAN TOPLAM 600 TL'YE ÇIKARTILMASINA" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "25", "500" ve "sanığın neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS CEZASI VE 500 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerin yazılması ile 4. paragrafında yer alan "500 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "5 GÜN" ibaresinin yazılması ile hüküm fıkrasının 3. paragrafı ile 4. paragrafının yer değiştirmesine, ayrıca hüküm fıkrasının 5. paragrafında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin çıkartılarak, yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 645 sayılı Kanun'la değişik 106/3. maddesi uyarınca infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sanığın gün adli para cezası yönünden kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilerek, adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği mahkemece belirlenen 5 gün üzerinden hapse çevrilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.