Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/90 E. 2023/8324 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/417 E. 2015/654 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/417 Esas, 2015/654 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Mahkemece; sanığın, üzerinde E.B. adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesinin bulunduğu, belgenin sanığın fotoğrafı kullanılarak tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu, bu şekilde atılı suçu işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir. 3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu sürücü belgesinin aslı, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarının uzmanlık raporu, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur. 4. Suça konu sürücü belgesinin Mahkemece incelendiği ve aldatma kabiliyeti bulunduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE 1.Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla mahkûmiyet hükmü olmasına rağmen hangisinin tekerrüre esasa teşkil ettiği belirtilmemiş ise de ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/134 Esas, 2013/320 Karar sayılı kararında açıkladığı üzere hükümlülüklerinden en ağır olanının esas alınması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/417 Esas, 2015/654 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.