Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/38273 E. 2024/3586 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/747 E., 2016/446 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2014/747 Esas, 2016/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık, kararı temyiz ettiğini belirterek hükmü temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Suç tarihinde, kolluk güçlerinin yolda yaya olarak yürümekte olan sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın durumlarından kuşkulandıkları ve yanlarına giderek kimliklerini sordukları, sanık ...'ın ... adına sahte olarak düzenlenen kimlik ve ehliyeti ibraz ettiği, temyiz dışı sanık ...'ın da sahte olarak üretilen Cengiz Aktaş adına düzenlenen kimliği ibraz ettiği, kolluk görevlilerinin sanıklara sormaları üzerine belgelerin kendilerine ait olmadığını sahte olduğunu söyledikleri gerçek kimliklerini bildirdikleri, sanıkların atılı suçlamayı kabul ettikleri, bu şekilde atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur. 2.Sanık ... savunmalarında, olay tarihinde ... ile birlikte yaya olarak yürürken polislerin kendilerinden şüphelendiğini, kimlik sorduklarında sanık ...'ın Cengiz Aktaş adına düzenlenmiş kimliği verdiğini, kendisinin de yanında bulunan ... adına düzenlenmiş kimliği çıkartıp verdiğini, ... adına kimlik ve ehliyeti İzmir Kale Semtinde tanımadığı bir şahsa düzenlettiğini beyanla atılı suçlamayı kabul etmiştir. 3.İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim edilen BLG-14-02455 sayılı, 18.07.2014 tarihli Uzmanlık Raporunda özetle; temyiz dışı sanık ...'dan elde edilen sahte nüfus cüzdanı ile sanık ...'dan elde edilen nüfus cüzdanı ile sürücü belgesinin külliyen sahte olarak düzenlendikleri, aldatma kabiliyetlerinin olduğu belirtilmiştir. 4.Mahkeme, sanıkların ikrarı, uzmanlık raporu, dosyada mevcut tutanak ve raporlar ile tüm dosya kapsamından sanıkların sahte sürücü belgesi taşımak ve kullanmak suretiyle üzerlerine atılı suçu işlediklerini kabul ederek mahkumiyet hükmü kurmuştur. 5.Suça konu sahte nüfus cüzdanları ile ehliyetin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Suça konu nüfus cüzdanı ve sürücü belgesi üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde; belgelerin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu anlaşılmakla; hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 3.Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 4.Suça konu belgelerin birden fazla olması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza belirlenmesi gerekirken alt sınırdan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2014/747 Esas, 2016/446 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.