Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/36366 E. 2025/6830 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/36366
Karar No
2025/6830
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/696 E., 2020/515 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek ve suç tarihinin suça konu eylemlerinin gerçekleştirildiği tarih olan Ocak/2014 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında 18.09.2014 şeklinde gösterilen suç tarihinin, suça konu eylemlerin gerçekleştirildiği Ocak/2014 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, TCK'nın 157/1 maddesinde öngörülen ceza nazara alındığında, sanıklar hakkında ceza belirlenirken, hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış bozma sonrası yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ... ile sanık ... müdafiinin, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2013 tarihli, 2012/485 Esas ve 2013/633 Karar sayılı, 11.03.2014 tarihinde kesinleşen ilamıyla hükmolunan 10 ay hapis cezasının suç tarihinden sonra kesinleşmesine rağmen tekerrüre esas alınması, 2. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi, Yasaya aykırı sanık ... ile sanık ... müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması ile TCK'nın 53 maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafların tamamen çıkartılarak, yerlerine "Sanığın kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak; sanık hakkında TCK'nın 53/1-2-3 madde fıkralarının 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 7242 sayılı kanunla yapılan yasal değişiklik sonrası oluşan hukuksal durum nazara alınarak uygulanmasına," ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/36366, K. 2025/6830, T. 29.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-36366-e-2025-6830-k-75d2b984ab35