Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/35391 E. 2024/11049 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/35391
- Karar No
- 2024/11049
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi 1. Yapılan ön inceleme neticesinde; katılan ...'nin güveni kötüye kullanmak, katılan şirkete karşı şantaj ve tehdit suçlarından, katılan şirket vekilinin katılan ...'ye karşı şantaj ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz istemleri yönünden; Katılanlardan birinin, diğerine karşı işlendiği iddia edilen suçlardan doğrudan zarar görmediği, kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkilerinin olmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılanlardan birinin diğerine karşı işlendiği iddia edilen suçlar bakımından sanık hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ...'nin ve katılan şirket vekilinin bu yöndeki temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, ayrı ayrı REDDİNE, 2. Katılan ...'nin kendisine karşı işlendiği iddia edilen şantaj ve tehdit suçlarından, katılan şirket vekilinin şirkete karşı işlendiği iddia edilen şantaj ve tehdit suçları ile hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz istemlerine yönelik olarak yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Her ne kadar sanık hakkında kamu davası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2. maddesi sevki ile açılarak bu suçtan hakkında beraat kararı verilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un 155. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; malın mâliki veya zilyedi tarafından iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin bir malın zilyedi olması, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerektiği, somut olayda ise iddianamede, bu suç bakımından eylemin "katılan şirketin ıslak imzalı fatura fotokopileri, merkeze faks çekilmiş onayı alınmış evraklardan 5 yıllık evrak ayrıca 200 evrakın elinde bulunduğunu da belirterek, bu belirtilen faturaları ve sair evrakları müşteki şirket çalışanlarının bilgisayarlarından bilgileri olmadan ve şirketin sorumlu yetkililerden izin almadan, bilgileri dışında elde etmek , almak, toplamak, yedinde tutmak ve internet sitelerinde yayınlamak ve şantaj aracı olarak kullanmak" olduğunun belirtildiği, söz konusu atılı eylemin unsurları itibari ile hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu değil 5237 sayılı Kanun'un 239/1. maddesinde tanımlanan "Ticarî sır niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması" suçunu oluşturabileceği belirlenerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen “tehdit, şantaj ve ticarî sır niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 16.07.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan ...'nin ve katılan şirket vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak ayrı ayrı DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.