Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/30422 E. 2026/4051 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/363 E. 2016/31 K. SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık ...'in ... Tekstil Ltd. Şti'nin hissedarı olup bu şirketi temsil ve ilzama yetkili bulunmadığı halde ...'dan aldığı, 16.500,00 TL borç paraya karşılık şirket adına ve şirket kasesini kullanmak suretiyle 20.07.2010 düzenleme tarihli 16.500,00 TL'lik bonoyu tanzim ederek verdiği, sanığın savunmasında şirket adına hak edişleri karşılığında elde edilen paranın katılan tarafından harcanması üzerine şirketi borçlandırıcı belgeleri şirket kaşesini kullanarak verdiğini beyan ettiği anlaşılmış ise de; 1.Tüm dosya kapsamında yer alan deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın şirket adına bono tanzim ederek şirketin borçlu olduğunu gösteren "tutanak" başlıklı belgeyi vermek suretiyle şirketin diğer ortağı olan katılan aleyhine gerçekleştirdiği eyleminin şirket ortakları arasında işlendiğinin anlaşılması karşısında Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.03.2024 tarihli ve 2022/9329 Esas, 2024/4127 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2. maddesinde düzenlenen 7188 sayılı Kanun'un 26. Maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olan hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 2.Kabule göre de ; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması, Yasaya aykırı, sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün kısmen değişik gerekçeyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 15.04.2026 tarihinde karar verildi.