Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/3412 E. 2026/7951 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/3412
- Karar No
- 2026/7951
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/255 E., 2026/14 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanık hakkında Yargıtay (Kapatılan)13. Ceza Dairesinin 05.02.2020 tarihli ve 2019/9886 Esas, 2020/1234 Karar sayılı bozma ilamından önce yapılan yargılamada, sanığın hırsızlık suçundan neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken 4 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi, 2. Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Yalova 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/310 Esas, 2011/395 Karar sayılı 27.04.2011 tarihinde kesinleşen 5 ay hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezasının, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde, sanığa ait adli sicil kaydında bulunan daha ağır cezayı içeren Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/2 17... /40 Karar sayılı dosyasında verilen şantaj suçundan 1 yıl hapis ve 75 gün adli para cezasından çevrilen 8.800,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınmasına rağmen sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Yalova 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/310 Esas, 2011/395 Karar sayılı ilamı uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçundan verilen 5 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "...4 yıl 6 ay hapis cezası " ibaresi çıkarılarak yerine "... 4 yıl 2 ay hapis cezası" ibaresi eklenmek suretiyle; ayrıca hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Sanığın sabıkasında yer alan Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/217 Esas, 2011/40 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınmasına ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Yalova 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/310 Esas, 2011/395 Karar sayılı ilâmı uyarınca güveni kötüye kullanma suçundan verilen 5 ay hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.