Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/15491 E. 2024/8899 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/253 E., 2013/483 K. SUÇLAR : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerini reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2013 Tarihli ve 2012/253 Esas, 2013/483 Karar Sayılı Kararı ile A) Sanık ... Hakkında; 1. Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir krediyi sağlamak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) ve (son) bentleri, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, B) Sanık ... Hakkında; 1.Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılamsını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) ve (son) bentleri, 39 uncu maddenin ikinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... müdafinin temyiz isteği, sanığın suç kastı ile hareket etmediği ve hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ..., gerekçesiz olarak hükümleri temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanıklardan ...'ün tüketici kredisi almak için bankaya müracaat ettiği sigortalı işçi olması gerektiğinin söylenmesi üzerine buna uygun bir iş yerinden bordro almayı düşündüğü, temyiz dışı sanık ... vasıtasıyla tanıştığı sanık ...'e durumu anlattığı sanık ...'ın 1.500,00 TL karşılığında sigortalı gösterebileceklerini belirttiği, teklifin sanık ... tarafından kabul edilmesi üzerine nüfus cüzdanı ve gereken belgeleri sanık ...'ın temyiz dışı sanık ...'ye verdiği, sanık ...'in de bu belgeleri İlhami'den alarak gerçekte bu iş yerinde çalışmadığı halde sanık ...'ün, katılan olarak dinlenen ...'nın yetkilisi olduğu ... Şirketinde 1.500,00 TL ücret karşılığında çalışan bir işçiymiş gibi sahte olarak düzenlemiş olduğu maaş bordrosunu getirek sanık ...'a verdiği, sanıkların katılan ... A.Ş.ye gittikleri, kredi için ayrıca kefile ihtiyaç olduğunun ve bununda memur olması gerektiğinin belirtilmesi üzerine sanık ...'ın arkadaşı tanık ...,'yi kefil olarak çağırdığı sanık ...'ün kendi adına 12.000,00 TL tüketici kredisi çektiği ve çektiği krediden 1.500,00 TL sini sanık ...'a verdiği, ...'ın da bu paranın bir kısmını temyiz dışı İlhami'ye verdiği; sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek atılı suçları işlediğinin tüm dosya kapsamından sabit olduğu kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Banka veya Diğer Kredi Kurumlarınca Tahsis Edilmemesi Gereken Bir Kredinin Açılmasını Sağlamak Maksadıyla Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1.Sanık ...'ün tekerrüre esas sabıkası bulunduğu ancak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmadığı aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Sanık ... Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Suç tarihinin 05.12.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneklerine göre sanığın hükümden sonra 21.06.2022 tarihinde öldüğünün belirlenmesi karşısında; bu husus araştırılarak, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. V. KARAR A. Sanık ... Hakkında Banka veya Diğer Kredi Kurumlarınca Tahsis Edilmemesi Gereken Bir Kredinin Açılmasını Sağlamak Maksadıyla Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararına yönelik sanık ... müdafii temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.