Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/12326 E. 2025/2991 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3497 E., 2021/130 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (Beraat) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2018/929 Esas, 2020/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/3497 Esas, 2021/130 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatına karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi İş yeri faal olsa da incelemenin ancak müsait olması durumunda iş yerinde yapılabileceği, tersi bir yorumun yasanın amacına aykırı olduğu ve beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2011 tarihli ve 2010/503 Esas, 2011/112 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleştiği 04.03.2011 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçun suç tarihi olan 28.03.2014 tarihi arasında zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya ve incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Beraat kararının gerekçesinde defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun unsurlarının oluşmadığı kabul edilmesine rağmen, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/3497 Esas, 2021/130 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi uyarınca, kararda yer alan "sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından CMK 223/2-e maddesi uyarınca" ibaresinin çıkartılarak yerine, "unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.