Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/5598 E. 2023/10265 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/743 E., 2015/769 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2010 tarihli ve 2009/495 Esas, 2010/811 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve karar 16.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Sanığın, Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1087 Esas, 2015/883 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde işlediği basit yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararların 02.11.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur. 3.Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/743 Esas, 2015/769 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynen açıklanarak, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık temyizinde özetle; Gaziantep cezaevinde yaşanan bir olayda kendi adı da geçtiğinden suçsuz yere ceza aldığını, ertelenmiş cezasının yeniden açılarak kendisine ceza verilmesinin haketmediğinden bahisle hükmü temyiz ettiğini belirtmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın başkası adına düzenlenmiş, kendisinin fotoğrafı yapışık bir adet sahte sürücü belgesi ile yakalandığı bu şekilde atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanık atılı suçu ikrar etmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan suç incelendiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilen basit yaralama suçu olduğu, Dairemizce UYAP sisteminden yapılan incelemede, Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2021 tarihli ve 2014/1087 Esas, 2015/883 Karar sayılı ek kararı ile sanıkla mağdurun uzlaşması nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü, 254 üncü maddeleri ve 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, ancak, bu ek kararın kesinleşip kesinleşmediğinin UYAP sistemi üzerinden tespit edilemediği anlaşıldığından; Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2021 tarihli ve 2014/1087 Esas, 2015/883 Karar sayılı, sanıkla mağdurun uzlaşması nedeni ile sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin ek kararının kesinleşip kesinleşmediği, bu ek karar kesinleşmiş ise sanığın denetim süresinde işlediği, hükmün açıklanmasına esas olabilecek nitelikte başkaca kasıtlı suçtan mahkûm olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu, nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/743 Esas, 2015/769 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.