Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/2888 E. 2024/6651 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/173 E., 2022/414 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2014 tarihli ve 2013/175 Esas, 2014/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.02.2019 tarihli ve 2016/6205 Esas, 2019/1217 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine, Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2019/173 Esas, 2022/414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden hüküm tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2019/173 Esas, 2022/414 Karar sayılı kararında katılan vekilinve öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.