Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/10145 E. 2023/6678 K. – Özel Belgede

Konu: Özel Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2019/10145
Karar No
2023/6678
Karar Tarihi
Konu
Özel Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/855 E., 2015/1083 K. SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2015 tarihli ve 2014/855 Esas, 2015/1083 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 211 inci maddesinin suçun sübutu halinde uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmama gerekçesinin hüküm ile çelişkili olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ve katılanın kardeş oldukları, katılanın özürlü kardeşleri ... için bakım ücreti aldığı, sanığın suç tarihinde ... Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne katılan adına imza atmak suretiyle bakım ücretini almayacağını belirtir dilekçe sunduğu, katılanın bu durumdan şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturmada katılanın imzasının bulunduğu evraktaki imzanın katılana ait olmaması sebebiyle sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmasında; kardeşinin vasisi olduğunu, kardeşine yıllardır bakmasına rağmen katılanın bakım parası aldığını, bu durumu kuruma anlatmak için gittiğini, kurumdaki görevlinin belirttiği yere katılan adına da imza attığını belirtmiştir. 3. Dosya içerisinde bulunan söz konusu belgenin sanık tarafından katılan yerine de imza atılmak suretiyle düzenlendiği anlaşılmıştır. 4. Mahkemece iddia, savunma, ilgili cevabi müzekkereler ve tüm dosya kapsamına göre yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir. 5. Sanığın suçun işlenmesindeki özellikler , kişilik özellikleri , yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığından hakkında takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümleri uygulanmaksızın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2015 tarihli ve 2014/855 Esas, 2015/1083 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2019/10145, K. 2023/6678, T. 02.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2019-10145-e-2023-6678-k-36c53cbac8b3