Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/13556 E. 2013/11360 K.

Hırsızlık ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; mahkumiyetine ilişkin Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.10.2007 tarih ve 2007/110 Esas, 2007/552 karar sayılı hükmün temyizi üzerine Dairemizin 27.03.2013 gün ve 2011/7649 Esas, 2013/5127 karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2013 gün ve 2008/83535 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile değişik 308. maddesi uyarınca süresinde itirazda bulunulması üzerine dosya yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2013 gün ve 2008/83535 sayılı itirazının, 6325 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. madde ve fıkrası gereğince kabulüyle; Dairemizin 27.03.2013 gün ve 2011/7649 Esas, 2013/5127 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verilerek dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonunda gereği görüşüldü: I- Sanık müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “hırsızlık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, hüküm tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 66/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, II- Sanık müdafiinin “kredi kartının kötüye kullanılması” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak: 1- Suçun işlendiği tarihte 12-15 yaş grubu içerisinde olup kayden sabıkası bulunmayan sanık hakkında suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nun 231. maddesinde belirtilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi, 2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11 ve 5237 sayılı TCK’nun 31. maddeleri uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin; 12 yaşını doldurmamış çocuklar ile aynı maddenin ikinci fıkrasına göre işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan ya da davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmemiş 12-15 yaş grubunda bulunan çocuklar hakkında uygulanması olanağının bulunduğu gözetilmeyerek, ceza sorumluluğu bulunan ve mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1 maddesi uyarınca danışmanlık ve velisine teslim tedbirine hükmolunmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.