Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/4954 E. 2013/2664 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : 1- 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d,62/1,52/2-4,53/1-2 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 10000 YTL adli para cezası, 2- 5237 sayılı TCK'nın 204/1-3,62/1,53/1-2 maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası

I- Sanıklar hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Hükmün gerekçesinde; 5252 Sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’ nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında; 765 sayılı TCK'na göre yapılan uygulamada anılan Yasanın 342/2 ve 59. maddelerine göre sonuç cezanın 3 yıl 4 ay belirlenmesine ve bu sebeple 765 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğundan buna göre ceza tayin edileceği belirtilmesine rağmen; hüküm fıkrasında 5237 sayılı Yasaya göre takdiren ve teşdiden uygulama yapılarak, hükümle gerekçe arasında çelişki de doğuracak şekilde fazla ceza tayini; Yasaya aykırı ise de; Yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümden “5237 sayılı TCK.nun 204/1-3, 62/1, 53/1 maddelerine ilişkin uygulamaların çıkartılıp yerine lehe yasanın belirlenmesi sırasında yapılan uygulamalı karşılaştırmaya göre “765 sayılı TCK.nun 342/2 maddesi uyarınca sanıkların suçlarının işleniş biçimi, suç sebep ve saikleri, kasıtlarının yoğunluğu dikkate alınarak mahkemenin kabulü gibi takdiren 4 'er sene hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıkların duruşmalardaki tutum ve davranışları dikkate alınarak cezalarından anılan Yasanın 59/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanıkların sonuç olarak 3 yıl 4'er ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; II- Sanıklar hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarına gelince 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 06.05.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.