Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/15800 E. 2013/224 K. – Memur Olmayan

Konu: Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2010/15800
Karar No
2013/224
Karar Tarihi
Konu
Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 342/1, 647 sayılı Kanunun 6 , TCK'nun 94. maddeleri uyarınca Erteli 2 Yıl Hapis Cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanığın, suç tarihinde resmi nikâhlı eşi olan katılan aleyhine Küçükçekmece Aile Mahkemesi'nde açmış bulunduğu boşanma davasında eşinin adresini sahte olarak bildirip, başka bir kişiye tebligat yaptırarak, yokluğunda yürütülen yargılama sonucunda katılan aleyhine boşanmaya dair mahkeme ilamı almaktan ibaret eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/2. (5237 sayılı TCK'nın 204/1-3) maddesindeki kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; kayden sabıkasız olup, hakkındaki hürriyeti bağlayıcı ceza ertelenen sanık hakkında “savunmasının ancak zorla getirme emri çıkarılması yoluyla alınabilmiş olması ve mağdurun davaya katılarak vekil aracılığıyla davayı takip etmiş olmasından dolayı olaydan kaynaklanan maddi ve manevi zararın ortadan kalkmadığı” yönündeki isabetsiz ve yetersiz gerekçe ile 765 sayılı TCK.nun 59 ve CMK.nun 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/15800, K. 2013/224, T. 09.01.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2010-15800-e-2013-224-k-481f400a1c50