Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/15406 E. 2012/8892 K.

ÖZET: SANIĞIN HIRSIZLIK SUÇUNDAN ŞÜPHELİ OLARAK YAKALANIP HAKKINDA YAPILAN ADLİ SORUŞTURMA SIRASINDA SUÇTAN KURTULMAK AMACIYLA KARDEŞİNİN İSMİNİ, KENDİ İSMİYMİŞ GİBİ BİLDİREREK BİR KISIM SORUŞTURMA EVRAKININ BU İSME GÖRE DÜZENLENMESİNE NEDEN OLMAKTAN İBARET EYLEMİNİN 5237 SAYILI TCY’NİN 268/1. MADDESİ YOLLAMASIYLA, 267/1. MADDESİNDEKİ “İFTİRA” SUÇUNA UYDUĞU GÖZE­TİLMELİDİR. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının suç vasfına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mah­kemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görül­meyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın hırsızlık suçundan şüpheli olarak yakalanıp hakkında yapılan adli soruşturma sırasında suçtan kurtulmak amacıyla ismini, (dosyadaki nüfus kaydına göre) kardeşi “Ramazan” olarak bildirerek bir kısım soruşturma evrakının bu isme göre düzenlenmesine neden olmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCY’nin 268/1. maddesi yollamasıyla, 267/1. maddesindeki “iftira” suçuna uyduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde “resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan” suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.