Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/9488 E. 2011/24223 K. – Sahtecilik
Konu: Sahtecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/9488
- Karar No
- 2011/24223
- Karar Tarihi
- Konu
- Sahtecilik
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM : Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 53. maddeleri gereği 2 yıl hapis cezası ile ceczalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yasaklanmasına dair. 5237 sayılı 62. maddesi gereğince indirim yapılması hakimin takdirine bağlı olup hükümde, "sanığın cezasından başkaca takdiri ve yasal arttırıma ve eksiltmeye yer olmadığına" denilmek suretiyle takdiri indirim uygulanmamasına karar verilmiş olduğundan, tebliğnamedeki 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi nedeniyle kararın bozulması yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, 765 sayılı TCK'nun ve 5237 sayılı TCK'nun somut olaya ilişkin ilgili hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar değerlendirilmek suretiyle lehe kanun belirlenmiş olmasına, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine, anılan maddenin diğer bendlerindeki hak yoksunluklarının ise hükmolunan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, 2- 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.