Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/17707 E. 2026/3714 K.

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2705 E., 2025/1868 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/37 E., 2023/611 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı, dava dilekçesinde özetle; 30.11.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle davalı işveren aleyhine açtığı tazminat davası üzerine Bursa 5. İş Mahkemesince alınan ATK raporunda maluliyet oranının %14,3 olarak tespit edildiğini, Kuruma müracaat ederek gelir bağlanmasını istediğini ancak dava açması gerektiğinden bahisle talebinin reddedildiğini ileri sürerek maluliyet oranının %14,3 olduğuna ve sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; 5510 sayılı Kanun'un 25. maddesine göre maluliyet aylığına hak kazanılabilmesi için çalışma gücünün %60 oranında kaybedilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 1) Davacının, 30.11.2011 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı kafatası kemik defekti arızasının 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği uyarınca, Sosyal Güvenlik Kurumunun raporunda çalışır tarihi olarak bildirilen 22.05.2012 tarihinden itibaren E cetveline göre %14.3 (yüzdeondörtnoktaüç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine, 2) 5510 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca, %14,3 olarak belirlenen meslekte kazanma güç kaybı oranı gözetilerek, davacıya 01.11.2017 tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içeriğinden; .. Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 16.12.2013 tarih ve 25393 sayılı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 24.10.2014 tarih ve 80/13537 sayılı kararlarında; davacının 30.11.2011 günü geçirdiği iş kazasından kaynaklı sürekli iş göremezlik derecesinin Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde %0 olduğunun belirtildiği, gerek ATK 3. İhtisas Kurulunun 06.10.2017 tarih ve 21669 sayılı, gerekse ATK 2. Üst Kurulunun 07.02.2019 tarih ve 194 sayılı raporlarında ise; davacı sigortalının 30.11.2011 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde %14,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının mütalaa edildiği ayrıca ATK 2. Üst Kurulunun 08.06.2023 tarih ve 1959 sayılı raporunda; Sosyal Güvenlik Kurumunun raporunda çalışır tarihi olarak bildirilen 22.05.2012 tarihinden itibaren Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde %14,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği anlaşılmak, somut olayda yukarıda anılan yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapılması, ATK 2. Üst Kurulunun bu konuda son merci durumunda bulunması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte olması, davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranı ile başlangıç tarihinin de belirlenmiş ve hükümde de açıkça gösterilmiş bulunması, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, istinaf edenin sıfatı, istinaf nedenleri ve yukarıda belirtilen ölçütlere göre yapılan inceleme sonucu yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının karşılaştığı durumun iş kazasından kaynaklı olmadığını, ATK raporuna itirazlarının da dikkate alınmadığını, yeniden üst kuruldan alınması gerektiğini, davanın açılmasına Kurum sebebiyet vermediğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinden de sorumlu tutulamayacağını ileri sürmüş kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık davalıya ait iş yerinde çalışan davacının 16.11.2016 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklanan meslekte kazanma gücü kayıp oranının belirlenmesine ve sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.