Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/14856 E. 2026/8815 K. – İş Kazasından

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/435 E., 2025/513 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2016/1059 E., 2023/644 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili, davalılardan ......... Beton Malz. İml. İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ...'nın ortak vekili ve ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan .......... Beton Mal. İm. İnş. Nak. Tic. Ltd. Şti., ... ve ...'in ileri sürdüğü istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden esastan reddine; davacıların manevi tazminat miktarına dair istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Somut olayda davacılar vekili tarafından hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla, kabul edilen ve reddilen tazminat isteminin Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 544.470,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kalmakla temyiz itirazlarının esasının incelenmesinin mümkün olmaması nedeniyle temyiz isteminin aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, 2.Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine, 3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.