Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/12787 E. 2026/3266 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/12787
Karar No
2026/3266
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1512 E., 2025/112 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/577 E., 2021/349 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'ün sigortalıları olduğunu, davalının meslek hastalığına tutulduğu gerekçesi ile Kurum Sağlık Kurulu tarafından meslekte kazanma gücü kayıp oranının %16 olarak belirlendiğini, Kurum tarafından açılan rücu davasının İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesinin 2015/121 E. sayılı dava dosyasında görülmekte olduğunu, bu dosyada Kurum raporuna ve yaptıkları itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulundan alınan rapora itiraz etmeleri üzerine taraflarına dava açmak üzere süre verildiğini ve taraflarınca huzurdaki davanın açıldığını, davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının Kurum tarafından tespit edildiği şekilde yüksek olmadığını beyan ederek, davalı ...'ün meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının Kurum tarafından usul ve yasaya uygun bir şekilde tespit edildiğini beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine, davalı ...'ün meslekte kazanma gücü kayıp oranının %23 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli, 2018/577 Esas - 2021/349 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kabulü ile davalı ...'ün 20.12.2013 başlangıç tarihli meslek hastalığından kaynaklı meslekte kazanma gücü kayıp oranının %23 olarak tespitine" karar verilmiştir. Kararın gerekçesinde, "Somut olayda; davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının dava tarihinden önce düzenlenen 05.07.2018 tarih ve 636 sayılı Kurum Sağlık Kurulu Raporu ile 27.04.2018 rapor tarihinden itibaren artma kaydı ile %28 olarak belirlendiği, Adli Tıp 3 İhtisas Kurulu ve Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporları ile rapor tarihleri itibariyle meslekte kazanma gücü kayıp oranı %23 olarak belirlenerek, meslek hastalığının başlangıç tarihinin 20.12.2013 olduğunun belirtildiği, uyuşmazlık konusunun, davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti olmakla birlikte dava dilekçesi içeriğinden anlaşıldığı üzere davacı tarafın iddiasının, meslekte kazanma gücü kayıp oranının Kurum Sağlık Kurulu tarafından belirlenen orandan daha düşük olduğunun tespitine ilişkin olduğu, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporları ile tespit edilen meslekte kazanma gücü kayıp oranının Kurum Yüksek Sağlık Kurulu tarafından tespit edilen orandan daha düşük olduğu, bu halde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilerek, sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %23 olarak tespitine karar verilmesinin yerinde görülmediği" belirtilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; 1.Kuruma başvuru zorunluluğunun yerine getirilmemesi nedeniyle davanın reddedilmesi gerektiğini, 2. İlk Derece Mahkemesinin vermiş olduğu ret kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, istinaf makamı tarafından verilmiş olan; İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesinin kararının kaldırılması kararının ise hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek temyiz talebinde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/12787, K. 2026/3266, T. 26.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-12787-e-2026-3266-k-bcbc6857cc9c