Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/11166 E. 2026/6200 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/11166
Karar No
2026/6200
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2994 E., 2025/739 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 50. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/268 E., 2023/335 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Şirket ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının davalı işveren bünyesinde kamyon şoförü olarak çalışmaktayken 15.04.2016 tarihinde iş kazası geçirerek ağır yaralandığını, malul kaldığını, kazanın müvekkilinin kullandığı kamyona işverenlikçe istiap haddinden fazla yükleme yapılması sonucu kamyonun tırmandığı yokuşta geriye sürüklenerek tek taraflı kazaya neden olması şeklinde gerçekleştiğini, kaza nedeniyle müvekkilinin başından ve omurgasından yaralandığını, davacının bu kazadan kaynaklanan maddi ve manevi zararlarının tazmini için Amasya İş Mahkemesinde 2017/115 Esas sayılı davanın açıldığını, anılan dava dosyasında yapılan maluliyet araştırması sonucu; ... ve SSYSK tarafından davacının maluliyet oranının %0 olarak bildirildiğini ancak itirazları üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden 22.06.2022 tarih ve 12493 sayılı rapor aldırıldığında, davacının dava konusu iş kazasından kaynaklanan maluliyet oranının bu kez %22 olarak tespit edildiğini, meydana gelen bu çelişki nedeniyle dosyanın çelişki gidermeye yetkili en üst merci olan ATK 2. Üst Kurula gönderildiğini, Kurulun 11.05.2023 tarih ve 1679 karar sayılı raporu ile davacının maluliyet oranını %21,2 olarak bildirdiğini, her ne kadar kendilerince de davacının maluliyetinin daha fazla olduğu düşünülse de Adli Tıp 2. Üst Kurulun çelişki gidermekte yetkili en üst merci olup Kurum kararı doğrultusunda davacının maluliyetinin ...'nın belirlediği gibi %0 olmadığının da artık kesin olduğunu, ATK 2. Üst Kurulca düzenlenen bu rapor sonrasında tarafımızca Amasya Sosyal Güvenlik Merkezine başvuru yapılarak davacının maluliyet oranının %21,2 olarak düzeltilmesi, davacıya bu kaza nedeniyle de gelir bağlanması, ilk peşin sermaye değeri hesaplanmasının talep edildiğini, başvurularının Kuruma 13.06.2023 tarihinde teslim edildiğini, davalı Kurumun kendilerine ilk olarak 05.07.2023 tarihli bilgilendirme yazısını gönderdiğini, davacının maluliyetinin SSYSK tarafından yeniden incelenmesi için dosyasının Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğüne gönderildiğini bildirdiğini, ardından 07.08.2023 tarihli yazıları ile itiraz dilekçelerine istinaden SSYSK tarafından inceleme yapıldığı ancak davacının maluliyet oranının %0 tespit edildiğini, yapılacak işlem olmadığının bildirilerek Kurumca taleplerinin reddedildiğini belirterek, müvekkili davacının 15.04.2016 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalılar üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya ilişkin asıl yargılamanın Amasya İş Mahkemesinin 2017/115 Esas sayılı dosyası ile yürütüldüğünü, davacının maluliyetinin SSYSK tarafından %0 oranında tespit edildiğini, maluliyet tespitine ilişkin dosya bulunduğunu belirterek,dvanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... davaya cevap vermemiştir III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 15.04.2016 tarihli iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının E cetveline göre % 21.2 olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ... vekili dilekçesinde özetle; Amasya İş Mahkemesinde görülen davada maluliyet oranı belirlenmişken tekrar maluliyet oranının tespiti için Ankara iş mahkemesinde dava açılmasında hukuki yarar olmadığını, ... ve SSYSK tarafından davacının maluliyet oranı %0 olarak bildirildiğini, bundan dolayı Kurumun yapmakla yükümlü olduğu herhangi bir işlem olmadığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur. Davalı Şirket vekili dilekçesinde özetle; Amasya Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararının olmadığını, davacının maluliyetinin SSYSK tarafından %0 olarak belirlendiğini, davacının taleplerinin yerinde olduğu kabul edilse bile davacıya ... tarafından bağlanacak maaşın alacağı tazminattan mahsubu gerektiğini, belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının sürekli iş göremezlik derecesi tespiti istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Şirket ve davalı Kurum vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/11166, K. 2026/6200, T. 04.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-11166-e-2026-6200-k-f50e0c829714