Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/2920 E. 2024/8333 K. – İş Kazasından

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1100 E., 2022/2590 K. KARAR : Kabul İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/366 E., 2021/1083 K. Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından katılma yoluyla ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 07.11.2017 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete yapılan tebligat işlemlerinin Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı ve usulsüz olduğunu, dava konusu iş kazasının iddia edildiği şekilde gerçekleşmediğini, davacının hiç bir yetkili tarafından talimat almadan görev ve iş tanımında olmayan bir işi yaparak ve ağır kusuru sonucu kendisini yaraladığını, müvekkili şirket yetkililerinin tüm süreçte yanında ve destek olmalarına rağmen, davacının bu denli talihsiz bir olayı menfaate dönüştürmeye çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile 246.989,24 TL maddi tazminatın, 18.000,00 TL manevi tazminatını kabulü ile olay tarihi 07.11.2017'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili katılma yoluyla istinaf ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davacı vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; davacının %46 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğini, duyduğu elem ve ızdırap, yaşadığı psikolojik sıkıntı ve travma nedeniyle hükmedilen manevi tazminatın yeterli olmadığını, manevi tazminatın tamamına hükmedilmesi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. 2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna karşı yapılan itirazların değerlendirilmediğini, pasif değer hesabının TRH tablosuna göre yapıldığını, oysa PMF hesabına göre yapılması gerektiğini, bilirkişi tarafından belirlenen kusur oranlarının hatalı olduğunu, olayda tek bir kusurlunun bulunduğunu, onun da davacı olduğunu, iş güvenliği önlemlerinin alındığını, kazanın meydana gelmesinde illiyet bağının kesildiğini, davacının kazanın meydana gelmesinde ağır kusurlu olduğunu, kaçınılmazlık ilkesinin kusur ve hesap bilirkişi raporunda dikkate alınmadığını, SGK maluliyet oranına ilişkin prosedürün tamamlanmadan rapor alındığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 07.11.2017 tarihli iş kazasında davacının meslekte kazanma gücü kaybının %46 olduğu, kusur bilirkişi raporunda davalı işverenin %90, davacının %10 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, kusura ilişkin raporlarda iş hukuku ilkelerine göre değerlendirme yapıldığının anlaşıldığı, Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunun gerekli hukuki ve teknik verileri içermekte olduğu, dosya kapsamı ve oluşa uygun, denetime elverişli olduğu, hükme esas alınan TRH-2010 tablosuna göre hesap bilirkişi raporlarının gerekli hukuki ve teknik verileri içerdiği, dosya kapsamına uygun olduğu ve davacının İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinde belirtildiği üzere maddi tazminata hak kazandığının anlaşıldığı, buna göre tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları, dayandıkları belgeler, dosya kapsamı, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesi, dava şartları, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçeler dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği, davacı yararına hükmedilen 18.000,00 TL manevi tazminatın az olduğu, davacının olay nedeniyle iş göremezlik derecesi, maluliyetinin niteliği olay tarihi ve olay tarihinde davacının yaşı, davalının kusurunun ağırlığı gibi hususların yukarıda açıklanan ilkelere göre değerlendirildiğinde davacının manevi tazminat talebinin kabulü gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, HMK’nın 353/1-b-2 nci maddesine göre Mahkeme kararının ortadan kaldırılması ile davanın esası hakkında yeniden karar verilerek; davanın kabulüne; 246.989,24 TL maddi tazminatın, 50.000,00 TL manevi tazminatının kabulü ile olay tarihinden 07.11.2017 itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2..Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup Bölge Adliye Mahkemesince oluşturulan gerekçenin yerinde olduğu dikkate alındığında, temyiz kapsam ve nedenlerine göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına, 10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.