Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2026/209 E. 2026/4720 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2806 E., 2025/2090 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma SUÇ TARİHLERİ : 13.03.2021 HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İskenderun 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Tüm dosya incelendiğinde, satıcılığa dair hiçbir somut delil olmadığı, 3-5 arkadaşın birlikte uyuşturucu kullandıkları bir dosya olduğuna, 2. Teraziyi .. tamir için getirdiğine, 3. .. ile yapılan yazışmadan anlaşıldığı üzere sanığın alıcı olduğuna, 4. Bir kez mahkeme huzuruna çıktığını, diğer tüm duruşmaların segbis üzerinden yapıldığında kendisini ve suçsuz olduğu hissiyatını mahkeme heyetine hissettiremediğine, 5. Soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlar arasında ciddi çelişkiler bulunan güvenilirliği zedelediği ve kendi içerisinde tutarlılığı olmayan bir tanık anlatımının mahkûmiyete esas alındığına, 6. Her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil ilkesiyle bağdaşmadığına, 7. Sanık lehine olan tanık anlatımları gerekçeli kararda yeterli şekilde değerlendirilmediğine, 8. Hüküm ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş ve kesin nitelikteki delillere dayanılarak verileceğine, somut olayda böyle bir kesin delil mevcut olmadığı gibi mevcut maddi delillerin de sanık ile doğrudan bağ kuracak nitelikte olmadığına, 9. Adil yargılanma ve masumiyet karinesinin ihlâl edildiğine, 10. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması hukuka aykırı olduğuna, 11. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, 11.10.2021 tarihli suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, sanığın 11.10.2021 tarihli suçu sabit ise de, 13.03.2021 tarihinde tanık ...'de ele geçirilen uyarıcı maddeyi temin ettiğine ilişkin tanık ...'in soyut beyanı dışında cezalandırılmasına yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İskenderun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.