Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/10096 E. 2026/4882 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/764 E., 2024/563 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 17.09.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 04.12.2025 tarihli ve 2025/2649 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/144256 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/144256 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 maddesi kapsamında sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl ve olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olacağı, suç tarihinin 20/02/2015 olduğu, sanığın savunmasının 12.07.2015 tarihinde alındığı, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2014/1425 esas, 2015/1394 sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün sanığın üzerine atılı suçlar yönünden zamanaşımı süresini kesen son sebep olduğu, Yargıtay bozma ilamı sonrasında yargılamaya devam edilerek Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2024 tarihli karara kadar geçen sürede 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin tamamlanmış olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 23.04.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturcu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 16.08.2013 tarihli ve 2013/1836 Soruşturma, 2013/1784 Esas, 2013/914 sayılı iddianamesi ile Marmaris 1. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Sanık savunmasının 04.03.2014 tarihinde alındığı ve Marmaris 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 tarihli ve 2013/5 13... /267 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 17.04.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, C. .. Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yükümlülüklerine uymadığının bildirilmesi üzerine, 14.11.2014 tarihinde dosya ele alınarak Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2014/1425 Esas, 2015/1394 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62/1. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın temyiz kanun yoluna başvurduğu,

D. Dairemizin 10.05.2023 tarihli ve 2020/19714 Esas, 2023/4205 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, E. Bozmadan sonra Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 30.05.2024 tarihli ve 2023/764 Esas, 2024/563 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62/1. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır.

F. Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi kapsamında işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun TCK’nın 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık asli, TCK’nın 67/4. maddesi gereğince de 12 yıl kesintili zamanaşımı süresine tabi olduğu dikkate alındığında;

Suç tarihinin 23.04.2013 olduğu, sanığın savunmasının 04.03.2014 tarihinde alındığı, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2014/1425 Esas, 2015/1394 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün sanığın üzerine atılı suç yönünden zamanaşımı süresini kesen son sebep olduğu, Yargıtay bozma ilamı sonrasında yargılamaya devam edilerek Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2024 tarihli karara kadar geçen sürede 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin tamamlanmış olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2024 tarihli ve 2023/764 Esas, 2024/563 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının; "sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE" şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2026 tarihinde karar verildi.