Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2024/5884 E. 2026/8041 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1912 E., 2024/560 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı, 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. A. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "taksitlerden birinin ödenmemesi halinde tamamının tahsiline, ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrilmesine, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen kısmının tamamen muaccel hale geleceği ve ödenmeyen adli parası cezasının miktarının kısmen veya tamamen hapse çevrilerek 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince infaz edileceği hususunun” ibaresinin yazılmasının B. 5271 sayılı CMK'nın 232/1-d maddesine aykırı olarak sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçen sürelerin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesinin, hukuka aykırı olduğu Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün, A. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrilmesine, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen kısmının tamamen muaccel hale geleceği ve ödenmeyen adli parası cezasının miktarının kısmen veya tamamen hapse çevrilerek 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince infaz edileceği hususunun” ibaresinin çıkartılarak yerine “ ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi, B. Gerekçeli karar başlığında, "tutuklama tarihi: 21.11.2021" ve "salıverme tarihi: 02.02.2022" ibarelerinin yazılması, suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.