Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/17503 E. 2025/5201 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/17503
- Karar No
- 2025/5201
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/167 Değişik iş SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulü KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı TCK'nın 191/8. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2022/178 Esas, 2023/95 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 20.09.2023 tarihli ve 2023/12586 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102313 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102313 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2023 tarihli kararı ile "suçun niteliğinin değiştiğinden bahisle ek savunma alınmaksızın sanıklar hakkında iddianamede yazılı olmayan başka suçtan mahkumiyet hükmü kurulamayacağı" gerekçesiyle itirazın kabulüne dair karar verilmiş ise de; Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 24/11/2021 tarihli ve 2021/13894 esas, 2021/21364 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 28/06/2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 8. fıkrasında, 188 veya 190. maddelerde tanımlanan suçlardan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun 191. madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilmesinin öngörüldüğü, belirtilen hükme göre, anılan Kanun'un 191. maddesinin 8. fıkrası uyarınca, 28/06/2014 tarihi itibarıyla uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan yargılama esnasında suçun münhasıran aynı Kanun'un 191. maddesinde tanımlanan "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" suçunun kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunlu olduğundan, sanığın rızası aranmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebileceği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE A. Şüpheliler hakkında, 18.12.2021 tarihli eylem nedeniyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2022 tarihli ve 2021/12308 Soruşturma, 2022/1022 Esas, 2022/301 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, B. Yapılan yargılama sonucunda, Mardin Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2022/178 Esas, 2023/95 Karar sayılı kararı ile sanıkların değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/8. maddesi dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca beş yıl süre ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmediği, C. Sanıklar müdafiinin itirazı üzerine Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 03.04.2023 tarihli ve 2023/167 Değişik iş sayılı kararı ile "suçun niteliğinin değiştiğinden bahisle ek savunma alınmaksızın sanıklar hakkında iddianamede yazılı olmayan başka suçtan mahkumiyet hükmü kurulamayacağı" gerekçesiyle itirazın kabulüne ve Mardin Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2022/178 Esas, 2023/95 Karar sayılı kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği, anlaşılmıştır. D. Dosya kapsamında, sanıklar hakkında 18.12.2021 tarihli eylem nedeniyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda Mardin Ağır Ceza Mahkemesince eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu kapsamında olduğu değerlendirilerek değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulduğu ancak, 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesinde yer alan "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez." hükmü gereği sanıkların suçun niteliğinin değişmesi nedeniyle ek savunmalarının alınmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 191/8. maddesinde yer alan koşulların varlığı halinde zorunlu olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, suçun niteliğinin değişmesi nedeniyle ek savunma hakkını kaldırmayacağı anlaşıldığından, Kanun yararına bozma istemi ve tebliğnamede belirtilen gerekçe yerinde görülmemiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.