Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/3854 E. 2024/24 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/715 E., 2016/307 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Muş Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Muş Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.07.2012 tarihli ve 2011/243 Esas, 2012/617 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'n 191 inci maddesinin ikinci fıkrası ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 10.09.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir. C. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Muş Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.02.2014 tarihli ve 2012/687 Esas, 2014/167 Karar sayılı kararı ile sanığın askerlik görevini ifa etmesi sebebiyle yargılamanın durmasına karar verilmiş ve karar 04.03.2014 tarihinde kesinleşmiştir. D. Sanığın askerlik görevi sonrası dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2014/715 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün basit yargılama usulünün uygulanmaması, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının araştırılmaması ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen hükümlerinin gözetilmemesi sebepleri ile bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği özetle; denetimli serbestlik tedbirine ceza infaz kurumunda olması nedeni ile uyamadığına ve mahkemece gerekli araştırma yapılmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Suç tarihinden inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımının dolduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır. Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kesinleştiği 10.09.2012 tarihi ile tedbirin gereklerine uymama nedeniyle mahkemenin tensip tarihi olan 13.11.2012 tarihleri arasındaki süre ve sanığın askerlik görevi nedeni ile yargılamanın durması kararının kesinleştiği 04.03.2014 tarihi ile sanığın askerlik görevinin bitmesi ile mahkemenin tensip tarihi olan 30.10.2014 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2014/715 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.