Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/4411 E. 2024/23 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2021/4411
Karar No
2024/23
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/224 E., 2016/11 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü. I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Sanık hakkında Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Karar 18.11.2014 tarihinde kesinleşmiştir. B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. C. Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli ve 2015/224 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine askerlik görevi nedeni ile uyamadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre) Sanığın bulunduğu yerde esrarın ele geçirildiği, sanığın temyiz dışı sanık Yakup Yaşar ile uyuşturucu madde kullandığını kabul etmesi ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın 05.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, kararın infazı için Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ancak Müdürlükçe düzenlenen 03.03.2015 tarihli yazı ile sanığın Numune Hastanesindeki 25.02.2015 tarihli muayenesinde idrarında uyuşturucu madde bulunduğunun anlaşıldığı, sanığın erteleme süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanarak erteleme kararını ihlal ettiği, bu şekilde şüphelinin üzerine atılı suçu işlediği anlaşılarak açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli ve 2015/224 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/4411, K. 2024/23, T. 08.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2021-4411-e-2024-23-k-95656ec27321