Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/19625 E. 2023/11611 K.

T U T U K L U İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın,; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü I. HUKUKİ SÜREÇ A. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2020/435 Esas, 2021/101 Karar sayılı kararı ile Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/33 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/33 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir. B. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2021 tarihli ve 2020/33 Esas, 2021/138 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/455 Esas, 2021/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Sanık hakkında 5327 sayılı Kanun'un 62 nci madde hükmünün uygulanması gerektiğine, 5. Sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeksizin tekerrür hükümleri uygulanmasına, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Gelen istihbarî bilgi kapsamında yapılan çalışmada, 01.11.2019 tarihinde adrese gidildiği, hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen Uğur'un binaya girdiği ve bir süre sonra çıktığı, kesintisiz fiziki takipte üzerinde bulunan 2 paket alüminyum folyoya sarılı metamfetamini görevlilere teslim ettiğini, 08.11.2019 günü görevlilerce adrese gidildiği, sanığın yakalandığı, yapılan aramada kapının üzerine sıkıştırılmış 1 paket metamfetamin ve uyuşturucu madde kalıntısı bulunan hassas terazinin ele geçtiği olaylarda; kriminal raporlar, toksikoloji raporu, olay yakalama tutanakları, teşhis tutanağıyla hassas terazi ve metamfetaminin ele geçiriliş şekli itibarıyla sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşılmakla; geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları gözönüne alınarak takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün 15 inci bendi tamamen hükümden çıkarılarak , yerine "15-Sanığın adli sicil kaydında bulunan Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/814 Esas 2019/410 karar sayılı 2 yıl hapis cezasını içeren kesinleşmiş ilamı nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7 maddeleri gereğince mükerrir olan sanık hakkında hüküm kesinleştiğinde mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresi eklenmesiyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesi hükmünde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilmesine ilişkin bölümde, tekerrüre esas alınacak ilamın esas numarası "2018/481" yerine "2018/814" olarak hatalı yazılmış ise de, bu hususun mahkemesince düzeltilmesi mümkün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, iddianamede sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının talep edildiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından 02.07.2020 tarihli celsede sanığın sorgu ve savunması alınırken açıkça 5237 sayılı Kanun'un 58 inci madde hükmünün uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükme yapılan eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkındaki hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin (7) numaralı bendinde, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin ihtara yer verilmeksizin yapılan ihtarın, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/455 Esas, 2021/32 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Sanık hakkındaki adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında yer alan ".. tahsil edileceğinin..." ibaresinden sonra gelmek üzere "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına," ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.