Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/17286 E. 2026/3604 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1023 E., 2017/1242 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hukuka aykırılıklar eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar eleştirilerek hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinin somut delillerle çeliştiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE Dosyadaki bilgi ve belgelere göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığından Tebliğnamedeki (4) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ve sanıktan uyuşturucu madde aldıkları tespit edilen tanıklar ... ve ...'in çocuk oldukları anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 188/3- son maddesince temel hapis cezasının 15 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi, 2. Gerekçeli kararda adli para cezasının alt sınırdan belirlendiği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında teşdiden 100 gün olarak belirlenerek gerekçeli karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması, 3. Haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanıklar ... ve ...'in beyanlarına göre eylemin araç içinde gerçekleştiği anlaşılmakla, araç içi “umumi veya umuma açık yer” kapsamında olmadığından, 5237 sayılı TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulanma

koşulları bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCK’nın 188/4-b maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 4. Olay tutanağı içeriği, keşif sırasında dinlenen tutanak düzenleyicilerinin beyanları, tanıklar ... ve ...'in beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanık tarafından tanıklara ayrı ayrı uyuşturucu madde satışı yapıldığının anlaşılması karşısında zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 5. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2026 tarihinde karar verildi.