Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/6165 E. 2026/465 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/6165
Karar No
2026/465
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/350 E., 2025/2467 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: - K A R A R - Dava; muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali-tescil ve tenkis istemine ilişkindir. Davacı; muris ...'nın maliki olduğu 26 54... parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölümün davalıya verilen vekaletname ile davalı tarafından 3. kişiye satıldığını, bedelin davalıya verildiğini, murisin paydaşı olduğu aynı yer 7 nolu bağımsız bölümün ve 170 52... (yeni .. ) parsel sayılı taşınmazın da davalıya muvazaalı olarak devredildiğini, temliklerin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin kıymetli hisselerinin de terekesinde bulunmadığını ileri sürerek murisin davalıya temlik ettiği taşınmazlar yönünden tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmazsa tenkise, 1 nolu bağımsız bölüm ve murise ait hisse senetleri için tenkise karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölümü ile mirasçısı davaya dahil edilmiş; davacı mirasçısı vekili 20.04.2018 tarihli dilekçe ile, kardeşlerin saklı payı olmadığından tenkise ilişkin taleplerden feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalı; murisin hiç çalışmadığını, uzun zaman hastalık çektiğini, davacının iki kız kardeşi ile de ilgilenmediğini, kendisinin baktığını, murisin sosyal güvencesi olmadığını, evin ve murisin tüm masraflarını kendisinin karşıladığını, mal kaçırma amacı olmadığını, devirlerin minnet duygusu ile yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ölümü ile mirasçısı davaya dahil edilmiştir.

Mahkemenin 19.02.2019 tarihli 2015/110 Esas, 2019/122 Karar sayılı davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararının taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 03.01.2023 tarihli 2021/1009 Esas, 2022/2273 Karar sayılı karar ile, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olduğundan kararın kaldırıldığı, Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; devrin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, tenkis isteğinden feragat edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili ve vekalet ücreti yönünden davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; muris ile davacının beşeri ilişkisinin iyi olmadığı, murisin bakım ihtiyacının bulunmadığı, mal kaçırmasını gerektirecek somut delillerin bulunduğu ancak tenkise ilişkin kısım yönünden davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Ancak, harç hususu kamu düzenine ilişkin olup re'sen gözetilmesi gerektiğinden, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen belirlenen değerinin davacının miras payına isabet eden değeri üzerinden karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken, fazla karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davalı vekilinin yerinde bulunmayan diğer temyiz itirazlarının reddine, kamu düzeni yönünden yapılan temyiz incelemesi sonunda, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının, hüküm fıkrasının (B/3-d) numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine “Alınması gereken 63.139,52 TL harçtan, peşin ve tamamlama harcı olarak alınan toplam 18.261,12 TL harcın mahsubu ile bakiye 44.878,40 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan harcın istek hâlinde temyiz eden davalıya iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.01.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/6165, K. 2026/465, T. 22.01.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2025-6165-e-2026-465-k-1edf61adc13e