Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/5880 E. 2026/4104 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5880
Karar No
2026/4104
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/903 E., 2025/1200 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayvacık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/466 E., 2025/120 K.

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile bedel istemine ilişkindir. Davacı vekili, davacının murisi ...'ın 65 parsel sayılı taşınmazdaki toplam 5/32 payının 3/32 payını davalı kızı ...'ya satış suretiyle 1998 yılında devrettiğini, kalan 2/32 payı için de .... Noterliğinin 14.03.2007 tarih ve ... yevmiye numaralı vekaletnameyi düzenlediğini, davalı ...'nın 5/32 pay için kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediğini ve taşınmazın 2 20... parsel numarasını aldığını, davalı ... adına (C1-1) ve (A1-3) nolu bağımsız bölümlerin tescil edildiğini, 3 nolu bağımsız bölümün davalı ... tarafından damadı olan davalı ...'a devredildiğini, muris adına tescil edilen (B1-1) ve (B2-5) nolu bağımsız bölümlerin ise dava dışı üçüncü şahıslara satıldığını, muris tarafından yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı olan 2 adet bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile miras payı oranında davacı adına tesciline, davalı ... tarafından 3. kişilere satılan bağımsız bölümlerin bedelinin davacının payı oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacının aşamada ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil olmuşlardır.

Davalılar vekili, davacının 30 yıl önce murisi evinden kovduğunu, murise 30 yıl davalı ...'nın baktığını, murisin çeşitli hastalıklarının olduğunu, tüm tedavi giderlerini davalı kızının karşıladığını, dava konusu 65 parsel sayılı taşınmazdaki 5/32 payın murisin tüm malvarlığını oluşturduğunu, 3/32 payını bakım ve gözetim borcuna karşılık davalı kızına devredildiğini, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince murise isabet eden bağımsız bölümün murisin talebi ile davalı ... tarafından murise vekaleten satıldığını ve bedelin davalı ... tarafından alındığını, bu bedellerin de minnet duygusu ile yapılan bakım ve gözetim borcu ödemeleri olduğunu, bu ödemelerin bağış kabul edilse dahi bağıştan rücu koşullarının oluşmadığını, davacının murise bakmadığını, diğer davalı ...'ın bankadan kredi çekerek taşınmazı satın aldığını ve iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu, davalı ...’ın da TMK’nın 1023. maddesinden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; murisin taşınmazını satmasını gerektirecek bir durumunun olmadığı, dosya kapsamından murisin davacı oğlu ile arasının iyi olmadığı ve uzun zamandır görüşmediklerinin anlaşıldığı, murisin bakım karşılığı devri yaptığına dair iddianın ispatlanamadığı, davalı ... tarafından satış yapılan davalı ...'ın davalı ...'nın damadı olması nedeniyle durumu bilen ve bilmesi gereken kişi konumunda olup iyi niyetli olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-K A R A R- Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 31.379,87 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/5880, K. 2026/4104, T. 14.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2025-5880-e-2026-4104-k-5e793e1f5e0a