Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/745 E. 2026/3293 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E T U T U K L U D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E T A L E P L İ MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/145 E., 2025/314 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1.maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/245 Esas, 2019/472 Karar sayılı kararına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2020/362 Esas, 2020/1119 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2022 tarihli ve 2021/254 Esas, 2022/554 Karar sayılı ilâmı ile "sanık hakkında kan gütme saiki ile kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği" nedeniyle verilen bozma ilamı üzerine, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2022 tarihli ve 2022/83 Esas, 2022/216 Karar sayılı kararı direnme kararının, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun,04.12.2024 tarihli ve 2022/1-491 Esas, 2024/387 Karar sayılı ilamı ile direnme kararının kaldırılmasına hükmün sanığın eylemini kan gütme saikiyle işlediğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2025 tarihli ve 2025/145 Esas, 2025/314 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-j, 62... . maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın bizzat duruşmaya getirtilerek beyanlarının alınması gerektiğine, eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden beraat etmesi ve kan gütme saikinin olmadığından suçun nitelikli halinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın eylemine uyan suç vasfının kabulünde ve yaptırımların buna göre gerekçeleri gösterilerek belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2025 tarihli ve 2025/145 Esas, 2025/314 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2026 tarihinde karar verildi.