Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/483 E. 2026/3459 K. – Kasten Öldürme

Konu: Kasten Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/483
Karar No
2026/3459
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürme

B O Z M A Ü Z E R İ N E T U T U K L U MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/645 E., 2025/455 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yargıtay bozma kararı üzerine İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2023 tarihli ve 2023/91 Esas, 2023/471 Karar sayılı kararı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2024 tarihli ve 2024/1227 Esas, 2024/5763 Karar sayılı kararıyla özetle; eksik inceleme nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2025 tarihli ve 2024/645 Esas, 2025/455 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğine,

2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkûmiyetine yeterli somut delil bulunmadığına, haksız tahrike ve takdiri indirim hükümlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı, maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız söz veya eylem bulunmadığı, somut olayda haksız tahrik şartlarının gerçekleşmediği, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2025 tarihli ve 2024/645 Esas, 2025/455 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/483, K. 2026/3459, T. 30.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-483-e-2026-3459-k-92324814ba46