Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1983 E. 2026/3963 K. – Nitelikli Kasten
Konu: Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/1983
- Karar No
- 2026/3963
- Karar Tarihi
- Konu
- Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2417 E., 2024/2633 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2022/86 Esas, 2024/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.11.2024 tarihli ve 2024/2417 Esas, 2024/2633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair paragraf hükümden çıkartılarak 5271 sayılı Kanunun 280/1-a ve 303/1 maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, sanık hakkında beraat kararı verilmesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yüklenen suçu, hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen ...(Aksaray) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli ve 2014/303 Esas, 2014/392 Karar sayılı, İstanbul 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2014 tarihli ve 2014/406 Esas, 2014/567 Karar sayılı, Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2016 tarihli ve 2014/909 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararlarının denetim süresi içinde işlediği anlaşılan sanık hakkında ilgili hükümlerin açıklanması için ihbarda bulunulmadığı anlaşılmış ise de, bu hususta mahkemesince işlem yapılabileceği kabul edilmiştir.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.11.2024 tarihli ve 2024/2417 Esas, 2024/2633 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.