Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1925 E. 2026/4839 K. – Kasten Öldürmeye
Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/1925
- Karar No
- 2026/4839
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Öldürmeye Teşebbüs
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2748 E., 2025/2889 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2025 tarihli ve 2025/47 Esas, 2025/355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kazanılmış hakkı nedeni ile 11... gün olarak infaz edilmesine karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2025 tarihli ve 2025/2748 Esas, 2025/2889 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.
III.GEREKÇE Sanık ... ile mağdur ...'in gayri resmî evli oldukları, sanığın babası ve kardeşleriyle birlikte aynı evde yaşadıkları ve geçimlerini hurda ve kağıt toplayarak sağladıkları, inceleme dışı mağdur ...'ın da sanığın kardeşi olduğu, sanık ile mağdur ... arasında olaydan birkaç gün öncesinden beri devam eden bir tartışma ve anlaşmazlığın süre geldiği, olay günü de sanık ile mağdur ...'in evde tartıştıkları, mağdur ...'in sanığın önünden kaçarak evlerinin yakınında bulunan ve eşya konulan bölüme saklandığı, bu durumu gören sanığın kardeşi inceleme dışı mağdur ...'ın sanığın mağdur ...'e zarar vermesini engellemek için mağdurun saklandığı kulübenin önüne yöneldiği, bu sırada sanığın av tüfeğini evden alıp hedef gözeterek eşinin önüne ... inceleme dışı mağdur ...'a bir el ateş ettiği, mağdur ...'ın belinden yaralandığı, bu sırada mağdur ...'in de saklandığı yerden çıkması üzerine sanığın bir el de ...'a ateş ederek sol baldır medialinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Mağdur ...'in olay tarihinde 18 yaşını doldurmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 35, 29/1. maddeleri uyarınca nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin suçun vasıflandırmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2025 tarihli ve 2025/2748 Esas, 2025/2889 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının korunmasına,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.