Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1668 E. 2026/4054 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1668
Karar No
2026/4054
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/441 E., 2025/1710 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesinin suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29, 31/3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca "3720 TL" adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair kararının Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 31/3, 62. maddeleri gereği 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, aleyhe istinaf başvurusunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283/1. maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle netice ceza 6 ay 6 gün hapis cezası olarak belirlenmiş ise de; bu hususun infaza ilişkin olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının artırılmış olduğu, kararın bu haliyle 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi gereği temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle; gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2017/385 Esas, 2019/47 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29, 31/3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 3.720 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/1191 Esas ve 2020/1860 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 87/3, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca cezasının 6 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 3 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 01.12.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 21.05.2025 tarihli ve 2025/441 Esas ve 2025/1710 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun tabi tutulduğu denetim süresi içinde 27.02.2023 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 87/3, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca cezasının 6 ay 6 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri özetle; hükmün açıklanmasının suça sürüklenen çocuğun geleceği üzerinde olumsuz etkileri olacağına ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suça sürüklenen çocuk tarafından kasten gerçekleştirildiği, saptanan eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 21.05.2025 tarihli ve 2025/441 Esas ve 2025/1710 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/1668, K. 2026/4054, T. 18.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-1668-e-2026-4054-k-43bcd1c43b4b