Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1477 E. 2026/4282 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1477
Karar No
2026/4282
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3670 E., 2025/2295 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına yönelik kararın hapis cezasının 5 yıl hapis cezasının altında kalması nedeniyle miktar itibariyle temyize tabi değil ise de; 22.06.2021 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararında sanık hakkında kasten yaralama suçundan beraat kararı verildiği, kararın istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince bozulmasından sonra, İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararı verildiği, bozma sonrası İlk Derece Mahkemesince hapis cezasına hükmolunmsı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan yeni mahkumiyet hükmünün temyizinin mümkün olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.

maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2025 tarihli ve 2022/293 Esas, 2025/257 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 53... . maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2025 tarihli ve 2025/3670 Esas, 2025/2295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun tekerrüre ilişkin uygulama eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın yasaya ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Her ne kadar Tebliğname'de 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda aynı Kanun'un 280/2. maddesine göre yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına dair görüş belirtilmişse de; 22.06.2021 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ilişkin nedenlerin 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında sayıldığı anlaşıldığından bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, tekerrüre esas alınan hükmün isabetli şekilde belirlendiği zira Bölge Adliye Mahkemesince tekerrüre esas alınması gerektiği belirtilen Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2017 tarih ve 2014/352 Esas, 2017/32 Karar sayılı ilamında hükmolunan 2 yıl 3 ay hapis cezasının istinaf yasa yoluna başvurulması sonucu bozulduğu ve sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2025 tarihli ve 2025/3670 Esas, 2025/2295 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/1477, K. 2026/4282, T. 01.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-1477-e-2026-4282-k-536db506bc75