Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/8210 E. 2026/3316 K. – Kasten Yaralama
Konu: Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/8210
- Karar No
- 2026/3316
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olma
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/148 E., 2025/326 K. SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yargıtay bozması üzerine verilen İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/571 Esas, 2023/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.01.2025 tarihli 2023/60 91... /333 Karar sayılı ilâmı ile "temel ceza tayini ve tekerrür hükmünün eksik araştırılması" nedenleriyle bozulmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. İstanbul Anadolu 19.Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2025 tarihli ve 2025/148 Esas, 2025/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-son, 53, 58. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmasına, hak yoksunluklarına, sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı korunarak 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; hükümdeki çelişkiye, haksız tahrike, ilişkindir.
III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Dosya kapsamına göre; sanığın adli sicil kaydına göre İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/419 Esas, 2019/412 Karar sayılı ilamı ile 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair ilamın tekerrüre esas bulunduğu ancak bu ilamda tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/5 07... /275 Karar sayılı dosyasında bozma ilamı uyarınca yaptırılan uzlaştırma sonucunda düşme kararı verildiği ve bu nedenle artık sanık hakkında İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan ilamı uyarınca birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında kurulan hükümde, önce ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildikten sonra ilgisi bulunmayan şekilde bozma ilamı kapsamı gerekçe gösterilerek kazanılmış haktan bahisle bu sefer 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hükmün kendi içerisinde çelişmesine sebep olunması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
3. Kabul ve uygulamaya göre; sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkına konu cezada "infazın belirlenen süre (12 yıl hapis cezası) üzerinden yapılmasına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış haktan bahisle sanığın 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2025 tarihli ve 2025/148 Esas, 2025/326 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümleri ve kazanılmış hakka ilişkin "4-)" "6-)" ve "7-)" nolu paragraflarının tümden çıkartılarak "3-" nolu paragraftan sonra gelmek üzere sırasıyla yerlerine "5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında sonuç cezanın 12 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ve "Sanığın adli sicil kaydına göre, İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/4 19... /412 Karar sayılı ilamı ile 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair ilamın tekerrüre esas olduğunun anlaşılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibarelerini içeren paragraflarının eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2026 tarihinde karar verildi.