Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/7385 E. 2026/3490 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/7385
Karar No
2026/3490
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2503 E., 2025/1873 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜMLER: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması Mahkemesi Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Katılanlar...ve...vekilinin dilekçesinde, sanık ...'in katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz isteminde bulunulmuş ise de, sanık ... hakkında anılan suçtan açılmış bir dava bulunmadığından bu husustaki temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre,...hakkında ...a yönelik kasten yaralama suçundan verilip istinaf incelemesinde kaldırılmasına karar verilerek yeniden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak temyiz isteminin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık ...... hakkında katılan ...'e ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen kararlar yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, inceleme dışı bırakılmıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık ...... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2021/125 Esas, 2023/272 Karar sayılı kararı ile sanık ...... hakkında katılan ... yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62... . maddeleri uyarınca 6 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.04.2025 tarihli ve 2023/2503 Esas, 2025/1873 Karar sayılı kararı ile sanık ...... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı (A) bendinin kaldırılmasıyla; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62... . maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ...... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, şüpheden sanık yaralanır ilkesinin ihlal edildiğine, sanığın öldürme kastı olmadığından suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.

2.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ......'un eylem ve fikir birliği içinde müsnet suçu işlediğine, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik indirim oranına, lehe hükümlerin uygulanmaması talebine ilişkindir.

3.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesine, lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının

bulunmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulü ile teşebbüsün derecesine göre yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sonuç ceza miktarı itibariyle uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Önceye dayalı olarak taraflar ve bir kısım şahıslar arasındaki husumetten kaynaklı olarak, olay günü saat 01.30 sıralarında ...a ait işyerine ..., ... ve tanık ... ... olduğu halde, kalabalık bir grubun gelerek taş ve bira şişeleri fırlatması sonucu iş yerinin camlarının kırıldığı, arbedenin büyümesi sırasında...ın işyerinin içerisine elinde levye ile girerek ...a vurmak suretiyle yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı, arkadaşı ... ile olay yerinde bulunan ...un kız arkadaşı ...'ye de yumruk ve tokat atmak suretiyle yaraladığı, sanık ......'un bu eylemlerin üzerinde yarattığı öfke ile işyerine geri dönerek aldığı tabanca ile katılan ...'a bir el ateş ederek yaşamını tehlikeye sokan ve vücudunda oluşan kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyen şekilde yaraladığının anlaşıldığı olayda, katılan ...'tan kaynaklanan eylemlerin sayısı, niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında sanık ...... lehine makul (orta) oranda haksız tahrik indirimi yapılması yerine, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Sanık ...... hakkında katılan ...'e ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen kararlar yönünden Sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu, temyizlerinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ...... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık ...... müdafii, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısının (lehe) temyiz istemi haksız tahrik indirim oranı yönünden yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.04.2025 tarihli ve 2023/2503 Esas, 2025/1873 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiye BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/7385, K. 2026/3490, T. 30.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-7385-e-2026-3490-k-681a78d1e406