Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5928 E. 2026/3870 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2733 E., 2025/819 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDE : Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2024/76 Esas, 2024/631 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2025 tarihli ve 2024/2733 Esas, 2025/819 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle eksik ceza belirlenmesi hususu eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mağduru öldürme kastıyla hareket etmediği, lehe hükümlerinin uygulanmadığı ve fazla cezaya hükmedildiği, davaya konu eylemin kasten yaralama olduğu, meşru savunma ve zorunluluk hali koşullarının varlığı değerlendirilmediği ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, meşru savunma hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ile mağdur arasında motorsiklet kiralama mevzuundan kaynaklı anlaşmazlık nedeniyle çıkan tartışmada sanığın mağduru tek bıçak darbesi ile yaraladığı, eylemine devam etme imkanı varken kendiliğinden son verdiği olayda, sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetin bulunmadığı da dikkate alındığında, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu ve mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliğine göre kasten yaralama suçundan temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2025 tarihli ve 2024/2733 Esas, 2025/819 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.