Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/235 E. 2026/3881 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/890 E., 2024/1444 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2023/275 Esas, 2024/152 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... yönünden cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... yönünden cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/890 Esas, 2024/1444 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanık ... ve vasisi, sanık ... ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ve vasisinin temyiz sebepleri özetle; eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmediğine, eksik incelemeye, lehe hükümler uygulanarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz istemi yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişliliği ve darbenin şiddeti, mağdurdaki yaralanmanın nitelik ve ağırlığı, sanığın eylem sonrası sergilediği tutum ve davranışlar nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımların buna göre gerekçesi gösterilerek belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık lehine uygulanmamasına karar verildiği, sanık lehine uygulanacak başka bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz istemi yönünden; Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ... ile sanıklardan ...'ın gayri resmi olarak evli oldukları ve buna istinaden birlikte yaşadıkları, sebebi tam olarak tespit edilememekle birlikte ... ile ... arasında sorunlar olduğu, olay günü olan 18.04.2023 tarihinde sanık ...'in diğer sanık ... ile beraber ... adına kayıtlı 34 ... 543 plakalı araç ile saat 20.10 sıralarında olay yerine geldiği, olay anında mağdurun da sanık ... ile ortak çocuklarını kucağına alıp aracın yanına yaklaştığı, bu esnada sanık ...'ın araçtan inip mağdurun kucağındaki çocuğu aldığı, sanık ...'in de üzerinde bulunan tabanca ile mağdurun göğsüne bir el ateş ettiği, akabinde her iki sanığın olay yerinden kaçtıkları olayda, öldürmeye teşebbüs eylemi üzerinde ortak hakimiyet kurduğuna ilişkin somut delil bulunmayan sanık ...'ın, olayın faili olan diğer sanığı araçla olay yerine getirmesi ve aynı araçla birlikte kaçmaları nazara alındığında, suça iştirakinin 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" kapsamında kaldığı ve eyleme yardım eden sıfatıyla katıldığı anlaşıldığından sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39... . maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde iştirak derecesinin tespitinde yanılgılı değerlendirme sonucu aynı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hakkında fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine verilen esastan red kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/890 Esas, 2024/1444 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C. Sanık Emre Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanık ... ve vasisinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/890 Esas, 2024/1444 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... vasisinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.