Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5352 E. 2026/5380 K. – Nitelikli Kasten
Konu: Nitelikli Kasten Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/5352
- Karar No
- 2026/5380
- Karar Tarihi
- Konu
- Nitelikli Kasten Öldürme
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2091 E., 2025/2157 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2025 tarihli ve 2024/220 Esas, 2025/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.05.2025 tarihli ve 2025/2091 Esas, 2025/2157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; ceza miktarına, haksız tahrik hükümleri ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, sanığın cezai ehliyetinin olmadığına, olaydan uzun süre geçtikten sonra alınan cezai ehliyete ilişkin rapora dayanılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; Dosya kapsamına göre; Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 27.09.2024 ve Adli Tıp 4.İhtisas Kurulu'nun 21.10.2024 tarihli raporlarında sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğu belirtilmiş ise de İstanbul Prof. Dr.... Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesinin 15.04.2026 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda gözlem altına alınarak muayene edilen sanığın suç tarihinde atipik psikoz isimli psikiyatrik hastalığın etkisinde olduğu, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığı ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 32/2. ve 57/1. maddelerinin uygulanması gerektiğinin belirtildiği, bu surette sanığın cezai ehliyetine ilişkin raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından, sanığın Adli Tıp Birinci Üst Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra rapor aldırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi "eksik inceleme" yönünden yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.05.2025 tarihli ve 2025/2091 Esas, 2025/2157 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.09.2026 tarihinde karar verildi.