Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/4130 E. 2026/4594 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/4130
- Karar No
- 2026/4594
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1107 E., 2022/633 K. SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve bu suça azmettirme, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve örgüte üye olma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık ... müdafiinin sunduğu 23.03.2022 tarihli temyiz dilekçesinin gerekçe içermediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli olarak temyiz başvurusunda bulunmaları gerektiğine dair ihtaratlı tebligata rağmen gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı belirlenmiştir.
Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve örgüte üye olma suçlarından, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen beraat kararlarının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(g) maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ... ...'na yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya azmettirme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2019/288 Esas, 2021/109 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya azmettirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38, 86/1, 86/3-(e), 87/1-(a), (d), 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 5 yıl 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2022/1107 Esas, 2022/633 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı(aleyhe), katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın, diğer sanıkları azmettirdiğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ...'ın azmettirmesi ile gerçekleştirildiğinin dosya kapsamında beyanları tespit edilen ..., ... ve ...'ın beyanları ve dosya kapsamındaki diğer deliller ile saptandığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık müdafiinin 23.03.2022 tarihli temyiz dilekçesinin gerekçe içermediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli olarak temyiz başvurusunda bulunmaları gerektiğine dair ihtaratlı tebligata rağmen gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanıklar Hakkında Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma ve Örgüte Üye Olma Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-(g) maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Sanık ... Hakkında Katılan ...'na Yönelik Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralamaya Azmettirme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2022/1107 Esas, 2022/633 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.06.2026 tarihinde karar verildi.