Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3965 E. 2026/4593 K. – Nitelikli Kasten

Konu: Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3965
Karar No
2026/4593
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/350 E., 2025/1442 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(a) maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Oltu Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2023/54 Esas, 2024/132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.03.2025 tarihli ve 2025/350 Esas, 2025/1442 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe), katılan ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-(a), 35/2 ve 53/1 maddeleri uyarınca 17... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına, suç vasfının kasten yaralama olduğuna, ceza miktarının fazlalığına, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın cezasında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin dosya kapsamındaki delillerle saptandığı, sanığın olaydan iki gün önce katılanı mesajlarla olay yeri olan otele çağırması, gelmek istemeyen katılana ısrarcı ve merak uyandıran yaklaşımı, lobiye inerken silahını atış yapmaya hazır vaziyette tutması ve dosya kapsamındaki deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı, suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre belirlenen ceza miktarının isabetli şekilde belirlendiği, somut olayda meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında kanuni, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşılmakla, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.03.2025 tarihli ve 2025/350 Esas, 2025/1442 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Oltu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/3965, K. 2026/4593, T. 11.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-3965-e-2026-4593-k-92e9d511570a