Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2029 E. 2026/4516 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3195 E., 2024/3294 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2024 tarihli ve 2024/10 Esas, 2024/247 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2024/3195 Esas, 2024/3294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan re'sen istinaf yoluna tabi olan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve yetersiz gerekçeye ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, yetersiz gerekçeye ilişkindir.

3.Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; kastın yokluğuna, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Dosya kapsamına göre, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanmasında ve belirlenen indirim oranında isabetsizlik görülmediği, Mahkemece yapılan değerlendirmenin açık olarak gerekçeye yansıtıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin olmadığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2024/3195 Esas, 2024/3294 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafiilerinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.06.2026 tarihinde karar verildi.